… i dzisiaj mogę powiedzieć, że wreszcie coś poszło do przodu. Piec chodził rewelacyjnie, troszkę testowaliśmy z nadawą. Ten element całości jest niestety najgorszy, a jednocześnie najważniejszy, co dodatkowo mnie załamuje. Może te nasze nastawy coś zmienią: 80-90 A, 20-18%, a przynajmniej proces powinien być stabilniejszy. Muszę się jutro pobawić jeszcze z podciśnieniami i klapami na surowcu oraz filtrach, bo coś mi się tam nie podoba.
A tak poza tym: W drodze do Kartuli kończyłem oglądać “5-ciu mistrzów Shaolin”, ale tak cholernie skakaliśmy , szczególnie na drodze w samym Rustavi, że mi się trzy obrazy tworzyły przed oczyma. Ciekawe kto wygra? Hehe, do przewidzenia, zostało mi jeszcze jakieś 15 minut…
Hadźia !!!
‘Swabodnij Ploszczad pażałsta’. Śpieszy mi się, nie targuję się tym razem, a i tak cena jest niezbyt wygórowana – całe 5 lari. Do placu nie można dojechać – blokada policyjna. ‘Pieszkom’ mijam Parlament ( na uszach Arci “menk astco jerechanernek”), chłopaki rozbierają trybunę, to chyba tu Kaczoryński przemawiał dzisiaj, nie widziałem, nie słyszałem – odsypiałem noc. Przy Tavisusplebi Moedani zebrało się chyba całe młodzieżowe Tbilisi. Z daleka widać już Św. Jerzego i scenę. Podchodzę pod barierki, przy których zebrało się kilka osób, jest 20:05. ‘No tak, wszystkie koncerty mają to do siebie, pewnie wyjdą o 21′. Jakieś zamieszanie, pytam ocb, wejście z boku, ze względu na jak dotąd małe zainteresowanie niezbyt pośpiesznym krokiem zmierzam w tamtym kierunku ( w uszach brzmi “Ghost Song” Drzwi). Chwila niepewności, tłum nie napiera na znajdujących się przede mną policjantów, mimo tego puszczają. Jestem przy barierce przed samą sceną, ‘no pięknie się zaczęło’. Po chwili między mną a barierką pojawia się kilku policjantów tworząc ‘pierwszy’ rząd. Naprzeciw mnie stoi o głowę niższy ’stróż prawa’, hehe, więc dalej mam dobry widok, mimo, że nie z pierwszego rzędu. Widać po ich twarzach, że też są podekscytowani, ‘o nie!’ wyciągają fajki!!! Gość koło mnie sępi jednego szluga i za chwilę znienawidzony dym znajduje się w zbyt bliskiej odległości od moich nozdrzy. Shit! Czy oni nie wiedzą, że w tłumie się nie pali? Wkurzam się z lekka, ale nagle w głośniku można usłyszeć dobry stary bit – Snoop Dogg “What’s my name”, ‘jakoś przetrzymam ten dym’. W rękach gliniarzy pojawiają się 40 cm drewniane pałeczki, ‘chyba mnie nie będziesz tym lał?’ sz
ybka myśl przechodzi przez głowę. Hehe, ale komizm sytuacyjny. Chyba za bardzo wczuli się w rolę. Ok będzie spox, jeżeli nie będą lać, bo jeszcze skończę w pierdlu, a muszę przecież na noc iść do pracy… Z głośników leci coraz to lepsza muzyka. Wtem!!! Robi się jakieś zamieszanie z prawej strony – nadciągają posiłki… Dupa!!! Stoję już w trzecim/czwartym rzędzie, a przede mną kłębi się ‘banda FUCK’jonariuszy’. Co oni wyprawiają? I jeszcze w dodatku ‘Małego’ zastąpił jakiś gruziński Goliat!!! Grrrrrr…. O, coś się znowu dzieje, jakaś konsultacja, chyba z jednym z organizatorów. Prawdopodobne słowa: ‘Panowie Policjanci dajcie się ludziom pobawić’ 
Murphy pokazuje aktorskie zdolności. Robi to z powodzeniem i wielkim profesjonalizmem, czuć jakby dokładnie wiedziała jaki ruch wykonać za moment by publiczność oszalała. Jak to później opisać? Nie da się tak po prostu, zwyczajmymi słowami, należałoby użyć boskiego języka, a takim nie władam. To trzeba koniecznie przeżyć, doznać w sobie, nie inaczej… Look na jej obuwie, które przyciąga wzrok. Buty na obcasie, ale obcas zamiast w normalnej pozycji, wychodzi od strony palców tworząc drugą połowę podstawęy buta, tylnia część stopy wydaje się jakby zawisała w powietrzu. Sprytne … Tymczasem wyciągam X-press’a i nagrywam … Troszkę mi przeszkadza to 3manie ponieważ moje ręce nie są swobodne w ruchach. X-press ląduje w kieszeni, co tam, najważniejsza jest ta chwila, żeby jej nie uronić (Może wyjdzie jakieś DVD z koncertu, więc wtedy sobie obejrzę …) Spijam słowa z ust Roisin, nucę, krzyczę, drę się i podskakuję !!! O, jakiś policmajster chce się od tyłu wepchać, uwzięli się chyba dzisiaj. Postawa obronna i … Band wciąż występuje na przeciw, a widok z pierwszego rzędu pozostał. Koncert się nie rozkręca, on od początku jest na najwyższych obrotach. W całym szoku koncertowym, który we mnie buzuje, mam wrażenie, że artystka śpiewa niektóre utwory patrząc w moją stronę, uśmiechając się. Może chcę by tak było? A może właśnie tak jest? Nieważne, nic dookoła się nie liczy, to moje wewnętrzne przeżycie muzyczne. Ale jestem samolubny, przecież gdzieś tam w polskich górach jest California… Dzwonię, pragnę by usłyszała cokolwiek, by była ze mną na koncercie. Nie słyszę jej w ogóle, ale z czasu rozmowy widać, że się toczy … Wirtualnie Ona jest ze mną, tutaj w Tiflis, na Placu Wolności, na koncercie Roisin Murphy, przeżywamy to oboje… Wracam po krótkim zamyśleniu. Roisin ma na głowie ‘coś’ (prawdopodobnie kapelusz) w postaci pajęczyny, wraz z Lorraine i Jodie wykonuje ruchy,których małe dzieci z pewnością nie mogłyby zrozumieć 
